Italiano
List do MPJ! - styczeń 2019

List do MPJ! - styczeń 2019

Moja Droga!         Mały eksperyment: spójrz w lustro, kogo widzisz? Powiesz – dziwne...

Słowo Życia - styczeń 2019

Słowo Życia - styczeń 2019

„Tyś jest mój Syn umiłowany”  (Łk 3,22)         Chrzest jest zanurzeniem w Duchu Świętym. Jezus...

Z Jezusem w Nowy Rok

Z Jezusem w Nowy Rok

W cichą i Świętą Noc przyszedł na ziemię Bóg, tak mały, a jakże Wielki. Niech obfitość Jego...

Maryja - nowym początkiem

Maryja - nowym początkiem

I jeszcze raz z archiwum Misjonarek Krwi Chrystusa. Chcemy, korzystając z tekstu z 1983...

Słowo Życia - grudzień 2018

Słowo Życia - grudzień 2018

„Cóż mamy czynić?” (Łk 3,10) Ewangelia jest księgą, która ciągle zaskakuje; to zaskoczenie...

List do MPJ! - grudzień 2018

List do MPJ! - grudzień 2018

Mój Drogi/moja Droga! Chociaż przed nami Boże Narodzenie,  zaczyna się Adwent, ja chcę wrócić...

  • List do MPJ! - styczeń 2019

    List do MPJ! - styczeń 2019

  • Słowo Życia - styczeń 2019

    Słowo Życia - styczeń 2019

  • Z Jezusem w Nowy Rok

    Z Jezusem w Nowy Rok

  • Maryja - nowym początkiem

    Maryja - nowym początkiem

  • Słowo Życia - grudzień 2018

    Słowo Życia - grudzień 2018

  • List do MPJ! - grudzień 2018

    List do MPJ! - grudzień 2018

Myśl dnia

"Szczególną pomoc otrzymujemy wtedy, gdy każde zadanie spełniamy tak doskonale, jakbyśmy nic innego nie mieli do wykonania." Św. Kasper del Bufalo

Słowo Życia

„Tyś jest mój Syn umiłowany”  (Łk 3,22)

Chrzest jest zanurzeniem w Duchu Świętym. Jezus po ceremonii zanurzenia słyszy głos Ojca: „ Tyś jest mój Syn umiłowany”. Przyjęcie Chrztu jest przyjęciem Ducha Świętego, przyzwoleniem, by On był naszym przewodnikiem, naszą drogą. Chrzest jest przyjęciem miłości Ojca. Jego miłość staje się drogą, która idziemy do domu Ojca.….

Czytaj więcej

Czytania

  • Czytania na poniedziałek, 21 stycznia 2019

    Poniedziałek - wspomnienie obowiązkowe św. Agnieszki, dziewicy i męczennicy

    (Hbr 5, 1-10)

    Każdy arcykapłan, spomiędzy ludzi brany, dla ludzi jest ustanawiany w sprawach odnoszących się do Boga, aby składał dary i ofiary za grzechy. Może on współczuć tym, którzy nie wiedzą i...

Przeczytaj rozważanie do dzisiejszej Ewangelii

 

 

Kalendarz

styczeń 2019
N P W Ś C Pt S
1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31

Słowo Życia - styczeń 2017

pigeon-148038_960_720.png

 

 

W Nim było życie, a życie było światłością ludzi   J 1, 4

Jak żyjesz? Co u ciebie słychać? Te pytania często zadajemy w towarzyskich rozmowach. Wsłuchujemy się z niecierpliwością na odpowiedź rozmówcy, czym on teraz żyje. A czym można żyć? Można żyć Facebookiem, długimi rozmowami telefonicznymi, interesującą książką, dobrym filmem. Choć te rzeczy, same w sobie nie są czymś złym, to używanie ich nie nasyca nas. Wielu ludzi nie zdaje sobie sprawy z tego przenikliwego głodu pragnienia Boga. Chwyta wtedy rozmaite rzeczy, przyjemne i dobre, jakby miały dać mu wytchnienie, a nie dają. 

 

                Tylko w Bogu jest prawdziwe życie, pełne troskliwej i kochającej relacji Ojca do dziecka. Człowiek, uciekając w małe kompromisy, „niewinne” kłamstewka, nieuporządkowane przywiązania, będące po czasie codzienną praktyką, zaprzepaszcza pełnię swojego życia. Jego egzystencja powoli się zaciemnia, a jedynym zimnym i niewystarczającym światełkiem stają się neony dzisiejszej kultury.

                Pięknie tę prawdę wyraził św. Augustyn: We mnie byłeś, ja zaś byłem na zewnątrz i na zewnątrz Cię poszukiwałem. Sam pełen brzydoty, biegłem za pięknem, które stworzyłeś. Byłeś ze mną, ale ja nie byłem z Tobą. Z dala od Ciebie trzymały mnie stworzenia, które nie istniałyby w ogóle, gdyby nie istniały w Tobie. Przemówiłeś, zawołałeś i pokonałeś moją głuchotę. Zajaśniałeś, Twoje światło usunęło moją ślepotę. Zapachniałeś wokoło, poczułem i chłonę Ciebie. Raz zakosztowałem, a oto łaknę i pragnę; dotknąłeś, a oto płonę pragnieniem Twojego pokoju (WyznaniaX, 27, 38).

                Jak żyjesz, siostro i bracie?

                Podstawą wytrwałości jest ufność. Wytrwałość rodzi się z mądrego przeżywania cierpienia. Na takiej drodze kształtuje się charakter człowieka. Tym, co domaga się wytrwałości jest wiara, ponieważ wielu ludzi przeciwstawia się wierzącym Bogu, a nawet usiłuje im przeszkodzić w realizowaniu biegu wiary. Źródłem siły jest Bóg. Korzystając z Jego mocy człowiek oddaje Mu cześć. Jezus zachęca swoich wyznawców, aby nie martwili się o siebie, służąc Jemu: Nie obmyślać naprzód swej obrony (Łk 21, 14).

                Jakość życia wskazuje na mądrość, której człowiek ulega. Z tym. co mądre, trudno polemizować. Ci, którzy ją w sobie noszą, są prześladowani, a nawet zabijani. W takiej sytuacji nie chodzi o argument mądrości, lecz dominację władzy, a tym samym siły. Trudną rzeczą jest przekonać innych do swoich poglądów, do tego, w co wierzymy. Oni nie mają tych doświadczeń, które nas ożywiają i powodują, że życie wartościami posiada niezwykły urok, choćby trzeba za nie zapłacić cenę najwyższą, cenę życia.

                Rodzice, bracia, krewni i przyjaciele mogą nie być zdolni przejść tej próby, jaką jest uznanie i przyjęcie świadectwa człowieka oddanego zawsze i we wszystkim nauce Jezusa. To, z czym trudno polemizować, łatwo zaczyna się nienawidzić. Tym samym, jeśli człowiek identyfikuje się z poglądami, które wydają się być niedzisiejsze dla osób bliskich, zostanie przez nich odrzucony. Potrzeba wytrwać w tym, w co człowiek uwierzył z całego serca, a co zawiera w sobie mądrość i miłość Boga. Trzeba powrócić do wartości odrzucanych w dzisiejszym świecie takich jak: Bóg, miłość, honor, Ojczyzna, uczciwość, prawdomówność, sprawiedliwość, nieprzekupność. szacunek dla siebie oraz innych, przebaczenie, miłosierdzie, pokora, samokrytycyzm, poczucie winy, służba.

dk. Mateusz Kawczyński