Italiano
Zapraszamy do lektury

Zapraszamy do lektury

       NOWOŚĆ!                        

"Gdy wiara staje się trudna." Skupienie dla dziewcząt, 16-18.02.2018

  Zmagasz się z życiowymi burzami? Może doświadczasz burzy pokus, skrupułów, niepokojów o...

Nabożeństwo Pierwszych Sobót Miesiąca -  W STYCZNIU ODWOŁANE

Nabożeństwo Pierwszych Sobót Miesiąca - W STYCZNIU ODWOŁANE

                              W związku z uroczystymi obchodami Objawienia Pańskiego (Trzech...

Słowo Życia - styczeń 2018

Słowo Życia - styczeń 2018

          Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę                               na Wschodzie           i...

Nowy Rok 2018

Nowy Rok 2018

Oto zaczynamy Nowy Rok …     

Życzenia z okazji Świąt Bożego Narodzenia!

Życzenia z okazji Świąt Bożego Narodzenia!

Boże Narodzenie 2017   Gdy się Chrystus rodzi i na świat przychodzi, ciemna noc w...

  • Zapraszamy do lektury

    Zapraszamy do lektury

  • "Gdy wiara staje się trudna." Skupienie dla dziewcząt, 16-18.02.2018

  • Nabożeństwo Pierwszych Sobót Miesiąca -  W STYCZNIU ODWOŁANE

    Nabożeństwo Pierwszych Sobót Miesiąca - W STYCZNIU ODWOŁANE

  • Słowo Życia - styczeń 2018

    Słowo Życia - styczeń 2018

  • Nowy Rok 2018

    Nowy Rok 2018

  • Życzenia z okazji Świąt Bożego Narodzenia!

    Życzenia z okazji Świąt Bożego Narodzenia!

Myśl dnia

"Szczególną pomoc otrzymujemy wtedy, gdy każde zadanie spełniamy tak doskonale, jakbyśmy nic innego nie mieli do wykonania." Św. Kasper del Bufalo

Słowo Życia

 Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon   (Mt 2,2)                                                          

W noc Bożego Narodzenia Jezus objawił się pasterzom, ludziom pokornym i pogardzanym — niektórzy mówią o rozbójnikach; oni pierwsi wnieśli trochę ciepła w tę zimną grotę betlejemską. Teraz docierają Mędrcy z dalekich krajów, także oni tajemniczo przyciągani przez to Dzieciątko. Pasterze i Mędrcy bardzo się od siebie różnią; ale jedno ich łączy — niebo

Czytaj więcej...

Czytania

  • Czytania na niedzielę, 21 stycznia 2018

    Trzecia Niedziela zwykła

    (Jon 3,1-5. 10)
    Pan przemówił do Jonasza po raz drugi tymi słowami: „Wstań, idź do Niniwy, wielkiego miasta, i głoś jej upomnienie, które Ja ci zlecam”. Jonasz wstał i poszedł do Niniwy, jak powiedział Pan. Niniwa była miastem...

Przeczytaj rozważanie do dzisiejszej Ewangelii

 

 

Kalendarz

styczeń 2018
N P W Ś C Pt S
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31

Słowo Życia - listopad 2017

pobrane%201.jpg

Słowo Życia na listopad

Czuwajcie więc,

bo nie znacie dnia ani godziny

Mt 25,13

 Jezus właśnie wyszedł ze świątyni. Uczniowie z dumą zwracają Jego uwagę na wspaniałość i piękno budowli. A Jezus: Widzicie to wszystko? Zaprawdę, powiadam wam, nie zostanie tu kamień na kamieniu, który by nie był

zwalony (por. Mt 24, 2). Następnie idzie na Górę Oliwną, gdzie, spoglądając na panoramę Jerozolimy, zaczyna mówić o zniszczeniu miasta i o końcu świata.

         Jak nadejdzie koniec świata? —pytają uczniowie — i kiedy przyjdzie? Jest to pytanie, jakie zadają sobie również następne pokolenia chrześcijan. Pytanie, jakie stawia sobie każda istota ludzka. Przyszłość bowiem jest nieznana i często budzi lęk. Także dzisiaj ludzie pytają wróżbitów i szukają w horoskopach odpowiedzi, jaka będzie przyszłość i co się wydarzy...

 

         Odpowiedź Jezusa jest jasna: koniec świata zbiegnie się z Jego przyjściem. On, Pan historii, powróci. On jest świetlistym punktem naszej przyszłości.

         Kiedy nadejdzie to spotkanie? Nikt tego nie wie. Może nadejść w każdej chwili. Nasze życie bowiem jest w Jego rękach. On nam je podarował i może je niespodziewanie zabrać, bez uprzedzenia. Jednak nas ostrzega: będziecie gotowi na to spotkanie, jeśli będziecie czuwać.

         Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny.

         W tych słowach Jezus przede wszystkim przypomina nam, że On przyjdzie. Nasze życie na ziemi zakończy się. Zacznie się życie nowe, które nie będzie miało końca. Dzisiaj nikt nie chce mówić o śmierci... Czasem robi się wszystko, aby się rozerwać, zatapiając się wyłącznie w codziennych sprawach aż do zapomnienia o Tym, który dał nam życie i który zażąda go od nas, gdy będzie chciał wprowadzić nas do pełni życia, do komunii ze Swym Ojcem, do Nieba.

         Czy będziemy gotowi, aby Go spotkać? Czy będziemy mieli zapalone lampy, jak panny roztropne, czekające na Oblubieńca, a więc czy będziemy trwali w miłości? Może nasza lampa będzie zgaszona, ponieważ jesteśmy zajęci tyloma sprawami do zrobienia, przelotnymi radościami, troską o posiadane dobra materialne, że zapomnieliśmy o jednej rzeczy koniecznej, o miłości?

         Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny.

         Lecz jak mamy czuwać? Oczywiście, wiemy, że dobrze czuwa ten, kto miłuje. Wie o tym małżonka, czekająca na męża, który wraca późno z pracy lub jest w dalekiej podróży. Wie o tym mama, drżąca o syna, który jeszcze nie powrócił do domu. Wie o tym zakochany, który nie może się doczekać godziny spotkania z ukochaną. Kto kocha, umie czekać, nawet gdy ten oczekiwany się spóźnia.

         Czeka się na Jezusa, jeżeli się Go miłuje i gorąco pragnie spotkania z Nim.

         Czeka się na Niego przez konkretną miłość, na przykład służąc komuś, kto jest w pobliżu lub angażując się w tworzenie bardziej sprawiedliwego społeczeństwa. Sam Jezus zachęca nas do takiego życia w przypowieści o słudze wiernym, który czekając powrotu pana, troszczy się o domowników i o sprawy jego domu. To samo przekazuje w przypowieści o sługach, którzy w oczekiwaniu na powrót pana starają się dla niego o większy zysk z otrzymanych talentów.

         Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny.

         Właśnie dlatego, że nie znamy dnia ani godziny Jego przyjścia, możemy łatwiej skupić się na dniu, który został nam dany, na troskach, które niesie, na chwili obecnej, którą Opatrzność daje nam przeżyć.

         Kiedyś, spontanicznie zwróciłam się do Boga słowami modlitwy, którą chciałabym teraz przypomnieć:

 

Jezu,

pozwól mi mówić zawsze,

jakby to było ostatnie słowo,

które mówię.

 

Pozwól mi czynić zawsze,

jakby to była ostatnia czynność,

którą spełniam.

 

Pozwól mi cierpieć zawsze,

jakby to było ostatnie cierpienie,

które mogę Ci ofiarować.

 

Pozwól mi modlić się zawsze,

jakby to była ostatnia możliwość,

którą mam tu na ziemi,

aby z Tobą rozmawiać.

 

Chiara Lubich , Nowe Miasto 6/2011