Italiano
Maryja - najpiękniejsze

Maryja - najpiękniejsze "Dzieło Boże"

Maj jest chyba najpiękniejszym miesiącem roku (chociaż – każdy ma swój urok). Czciciele Matki...

List do MPJ! - maj 2018

List do MPJ! - maj 2018

  Mój Drogi/moja Droga! Chwalcie łąki umajone, góry, doliny zielone, Chwalcie z nami Panią...

Słowo Życia - maj 2018

Słowo Życia - maj 2018

   Mając życie od Ducha,  do Ducha się też stosujmy (Ga 5,25)   Paweł poucza tych, którzy...

Rekolekcje letnie 2018

Rekolekcje letnie 2018

         Podajemy terminy rekolekcji letnich. Serdecznie zapraszamy.

Mój Drogi/Moja Droga, kwiecień/maj 2018.

Mój Drogi/Moja Droga, kwiecień/maj 2018.

                  Zmartwychwstania nadszedł czas! Radość wielka w każdym z nas Budzi się, by...

Alleluja! Jezus żyje!

Alleluja! Jezus żyje!

Alleluja! Zmartwychwstał Pan i żyje dziś, blaskiem jaśnieje Noc! Nie umrę, nie! Lecz będę żył!...

  • Maryja - najpiękniejsze

    Maryja - najpiękniejsze "Dzieło Boże"

  • List do MPJ! - maj 2018

    List do MPJ! - maj 2018

  • Słowo Życia - maj 2018

    Słowo Życia - maj 2018

  • Rekolekcje letnie 2018

    Rekolekcje letnie 2018

  • Mój Drogi/Moja Droga, kwiecień/maj 2018.

    Mój Drogi/Moja Droga, kwiecień/maj 2018.

  • Alleluja! Jezus żyje!

    Alleluja! Jezus żyje!

Myśl dnia

"Patrzmy uważnymi oczyma na Krew Chrystusa i poznajmy, jak bardzo jest ona droga Bogu, Jego Ojcu, skoro wylana dla naszego zbawienia, przyniosła całemu światu łaskę skruchy." św. Klemens II

Słowo Życia

Mając życie od Ducha,

do Ducha się też stosujmy

(Ga 5, 25)

Paweł poucza tych, którzy już otrzymali nowe życie w Duchu przez chrzest, aby według Ducha postępowali (w. 16. 25) To On kieruje krokami człowieka, jest światłem i mocą na drodze życia. Skoro tak - rodzi się pytanie - po co taka szczególna zachęta jak ta Pawłowa? Przecież człowiek „kocha, aby kochać”! Tyle że temu pragnieniu, które Bóg umieścił w sercu człowieka, przeciwstawia się siła, którą Paweł nazywa biblijnie „ciałem”. 

Czytaj więcej...

Czytania

  • Czytania na środę, 23 maja 2018

    Dzień powszedni - wspomnienie dowolne św. Leoncjusz z Rostowa, biskupa

    (Jk 4, 13-17)
    Najmilsi: Zwracam się do was, którzy mówicie: "Dziś albo jutro udamy się do tego oto miasta i spędzimy tam rok, będziemy uprawiać handel i osiągniemy zyski", wy, którzy...

Przeczytaj rozważanie do dzisiejszej Ewangelii

 

 

Kalendarz

maj 2018
N P W Ś C Pt S
1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31

Nowy Rok 2018

Oto zaczynamy Nowy Rok … 

new-years-eve-2776646_960_720.jpg   

Kolejny w naszym życiu. Może ostatni?... Tylu ludzi w tym minionym pożegnało swoich bliskich… Koniec roku liturgicznego przypominał o sądzie ostatecznym, o przyjściu Jezusa w chwale z Aniołami i Świętymi, początek roku liturgicznego przypominał o dobroci Boga, Który o każdego i o wszystko się troszczy. Co zatem nowy rok (kalendarzowy) budzi we mnie? Na świecie dzieje się różnie, to prawda. Gdyby ktoś chciał znaleźć powody do lęku (czy wręcz przerażenia) i beznadziei, znalazłby. Gdyby ktoś chciał znaleźć powody do radości, wdzięczności i nadziei – również by znalazł. W której grupie jestem ja? Po której stronie świadomie staję?

Bóg kocha wszystkich. Wszystkich to znaczy – także mnie. Dla mnie stał się człowiekiem i za mnie umarł. I zmartwychwstał. Jest moim Ojcem, doskonale mnie zna (jestem Jego dzieckiem, znał mnie, zanim ukształtował mnie w łonie mej matki (Iz 1, 5) i arcydziełem (Ps 139, 14)). Pięknych fragmentów o tym, jak Pan Bóg na mnie patrzy, jak mnie kocha i kim dla Niego jestem, można znaleźć w Biblii wiele, bo na wiele sposobów i nieustannie On chce mi o tym przypominać. I mówi, kim chce być dla mnie. Przede wszystkim – a może jedynie – pragnie, bym Go kochała, bo tylko miłość może być odpowiedzią na miłość.

Kto czuje się kochany, nie potrzebuje szukać sensu życia, czuje się bezpieczny, spełniony, uznany… Kto jest kochany i kocha, jest szczęśliwy. Kto nie jest kochany, nie potrafi znaleźć szczęścia i szuka go nie zawsze we właściwym miejscu i u właściwych osób… Bóg kocha wszystkich, zawsze, bez warunków i granic. Dla Niego każdy godzien jest miłości, każdy ma niezbywalną wartość – Krwi przelanej przez Jego Syna.

W przedziwny sposób „uprzywilejowani” są u Niego ci, których świat odrzuca albo, przynajmniej, „odstawia na margines” – ludzie z wadami charakteru, ułomni fizycznie lub umysłowo, ci, którzy nas skrzywdzili czy nas denerwują, słabi, bezbronni… Oto Boża sprawiedliwość – Jego upodobanie dla biednych, słabych, cierpiących… sięga tak daleko, że w Jezusie sam stał się biednym i słabym, przelewając za nich swoją Krew na krzyżu. Za nich i za mnie. Ponieważ ja też jestem słaba. Ilekroć cierpię, On w moim cierpieniu jest obecny i czeka na spotkanie. Cierpi razem ze mną, podnosi mnie, pociesza, dodaje sił. Jego Krew ma moc uwalniania, oczyszczania, uzdrawiania, uświęcania, Jego Krew chroni     i ratuje, przynosi pokój, daje nową nadzieję, siły, światło... Krew Chrystusa. Mocniejsza od wszelkiego zła tego świata, od każdej przeciwności, słabości, bólu, zdolna przemieniać słabe w mocne, grzeszne    w święte, zbrukane w czyste, zagubione w odnalezione, bezsensowne w wartościowe… Krew Chrystusa. Wołająca z krzyża o miłosierdzie, bo nie wiemy, co czynimy…

Wszyscy doskonale znamy obraz Jezusa Miłosiernego – Jezu, ufam Tobie. Jezus wychodzi z ciemności; tam, gdzie ja nic nie widzę, On jest i widzi. Ma rozwiązanie dla moich spraw, choć potrzebuje bezgranicznego zaufania z mojej strony. Nie ufam bezgranicznie? Mogę uczyć się tego od Maryi, której całe życie było wielką szkołą zaufania Bogu. I wystarczy takie zaufanie, jakie mam, sto procent zaufania, na jakie mnie dzisiaj stać. Jutro może już będzie lepiej, owo jutrzejsze sto procent być może przebije dzisiejsze. Albo przynajmniej – chcę ufać. A On chce przyjść i przemieniać. Tak, jak umiem, wołam – Jezu, ufam Tobie. Ufam Twojej Krwi. Gdy nie radzę sobie – proszę, pomóż mi. I wiem, On słyszy i przychodzi. Jest.

Na obrazie Jezus podnosi rękę do błogosławieństwa. Któż z nas go nie potrzebuje? Otrzymujemy błogosławieństwo na zakończenie Eucharystii albo nabożeństwa z wystawionym Najświętszym Sakramentem. Ale – potrzebujemy go każdego dnia, więc każdego dnia, na każdą pracę, każde spotkanie – prośmy Boga o Jego błogosławieństwo. Prośmy o nie dla siebie, swoich bliskich, tych, których spotykamy… czy są nam mili czy nie (może dla tych ostatnich tym bardziej…). Ostatecznie – dla każdego człowieka na ziemi. W ten sposób prosimy dla bliźnich o to, co jest dla nich najlepsze, a Bóg wie, co to jest (np. Rdz 22, 17; 24, 27; 27, 28 i wiele innych). Prosząc o błogosławieństwo dla innych otwieram swoje serce na błogosławieństwo dla mnie. Moim ulubionym życzeniem imieninowym, urodzinowym czy z jakiejkolwiek zresztą okazji, jest błogosławieństwo, którym Pan polecił Aaronowi błogosławić Jego lud (Lb 6, 24-26). Wszystko się w nim zawiera. Bóg chce mi błogosławić, obficie, każdego dnia, tym błogosławieństwem, którego w tej chwili najbardziej potrzebuję. I dlatego na nowo wołam – Jezu, ufam Tobie!

Zbliża się 50 rocznica narodzin dla nieba ojca Pio. Kiedy przyjeżdżali do niego ludzie z Neapolu, odsyłał ich do ks. Dolindo (Ruotolo), przez którego Jezus przypomina o potrzebie (i szansie) zaufania, zawierzenia. Ksiądz Dolindo uczył modlitwy, którą otrzymał: Jezu, Ty się tym zajmij / zatroszcz się Ty. Teraz chyba razem z s. Faustyną wstawiają się za nami, byśmy na poważnie wzięli do serca „polską”     i „włoską” wersję: Jezu, Ty się tym zajmij, ufam Tobie. Wiele świadectw mocy Bożego miłosierdzia możemy znaleźć w  czasopismach czy internecie, ale także wielu z nas mogłoby się takim podzielić. Dla mnie osobiście „polsko-włoska” modlitwa była wołaniem (wysłuchanym obficiej, niż się spodziewałam), kiedy moi rodzice (lat 70) musieli się przeprowadzić (po raz pierwszy w życiu, z domu rodzinnego mamy).

W tym roku główna nasza uroczystość – Krwi Chrystusa, przypadająca 1.07. – wypada w niedzielę. Tego dnia odbędzie się doroczny odpust w naszym Miasteczku Krwi Chrystusa w Chrustach koło Rawy Mazowieckiej. Bardzo się cieszymy, że właśnie tego dnia możemy się spotkać, by uczcić Cenę naszego zbawienia, by dziękować Bogu za dar Krwi Jego Syna.

Już w zeszłym roku (2017) celebracja Eucharystii dokonywała się „na tle” wielkiego obrazu Miłosierdzia Bożego – gdzie z Serca Jezusa płynie Krew i woda, zdrój miłosierdzia. To tajemnica Bożej miłości, wylewającej się na każdego. Kto z ufnością przyjdzie do Jezusa i wyzna – ufam Tobie – otrzyma wszystko, czego potrzebuje, kto nie przyjdzie – pozbawia się łask potrzebnych do życia. Krew Chrystusa – przelana dla naszego zbawienia, Ta, o której Jezus mówił: bierzcie i pijcie, Ta, która działając we wszystkich sakramentach, szczególnie mocno „widzialna” i doświadczalna jest w sakramencie pokuty   i pojednania oraz właśnie Eucharystii, jednocząca nas z Bogiem i ludźmi.

Jezu, ufam Tobie, ufam Twojej Krwi za mnie przelanej,

ufam Twojej miłości, której najmocniejszym znakiem i najdobitniejszym słowem jest Twoja Krew.

Niech Ona przenika mnie, przemienia i dokonuje we mnie cudów Bożej miłości.

O to samo proszę dla moich bliskich, sąsiadów, współpracowników…

dla każdego człowieka na ziemi i każdej duszy w czyśćcu cierpiącej. Amen.

 sector76791683.jpg 

  Niech Dobry Bóg błogosławi 

Wam i Waszym bliskim na ten Nowy Rok.