Italiano
Skupienie dla dorosłych

Skupienie dla dorosłych

Kochani,  kontynuujemy nasze rozważania nad tajemnicami przelania Krwi naszego Pana, Jezusa...

Skupienie dla Młodzieży, 8 - 10.02.2019 Swarzewo

Skupienie dla Młodzieży, 8 - 10.02.2019 Swarzewo

Czasami stajemy przed trudnym wyborem, a przed sobą mamy kilka dróg. Czasami tylko jedną. Co...

Słowo Życia - luty 2019

Słowo Życia - luty 2019

„Błogosławieni jesteście”  (Łk 6,20b) Błogosławieni jesteście wy, ubodzy; którzy teraz...

List do MPJ! - luty 2019

List do MPJ! - luty 2019

  Moja  Droga! Bądź dobrej myśli     W Ewangelii wg św. Marka znajduje się opowiadanie o...

List do MPJ! - styczeń 2019

List do MPJ! - styczeń 2019

Moja Droga!         Mały eksperyment: spójrz w lustro, kogo widzisz? Powiesz – dziwne...

Słowo Życia - styczeń 2019

Słowo Życia - styczeń 2019

„Tyś jest mój Syn umiłowany”  (Łk 3,22)         Chrzest jest zanurzeniem w Duchu Świętym. Jezus...

  • Skupienie dla dorosłych

    Skupienie dla dorosłych

  • Skupienie dla Młodzieży, 8 - 10.02.2019 Swarzewo

    Skupienie dla Młodzieży, 8 - 10.02.2019 Swarzewo

  • Słowo Życia - luty 2019

    Słowo Życia - luty 2019

  • List do MPJ! - luty 2019

    List do MPJ! - luty 2019

  • List do MPJ! - styczeń 2019

    List do MPJ! - styczeń 2019

  • Słowo Życia - styczeń 2019

    Słowo Życia - styczeń 2019

Myśl dnia

"Kościół potrzebuje zostać zbawiony przez kogoś, kto cierpi, kogoś, kto nosi w sobie mękę Chrystusa" bł. Paweł VI

Słowo Życia

„Błogosławieni jesteście”  (Łk 6,20b)

Błogosławieni jesteście wy, ubodzy; którzy teraz głodujecie;  którzy teraz płaczecie… –  czyż nie są to gorszące słowa? Czyż nie brzmią jak szyderstwo, kiedy ludziom ubogim, upokorzonym mówi się, że są szczęśliwi? Czy nie są odwrotnością tego, czego pragnie każdy człowiek, każdy z nas?

Czytaj więcej

Czytania

  • Czytania na środę, 20 lutego 2019

    Środa - wspomnienie dowolne świętego Zenobiusza, prezbitera i męczennika

    (Rdz 8, 6-13. 20-22)

    Po czterdziestu dniach Noe, otworzywszy okno arki, które przedtem uczynił, wypuścił kruka; ale ten wylatywał i zaraz wracał, dopóki nie wyschła woda na ziemi. Potem wypuścił z arki gołębicę,...

Przeczytaj rozważanie do dzisiejszej Ewangelii

 

 

Kalendarz

luty 2019
N P W Ś C Pt S
1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28

Słowo Życia - maj 2018

Duch%20wity%202.jpg

 

 Mając życie od Ducha, 

do Ducha się też stosujmy

(Ga 5,25)

 

Paweł poucza tych, którzy już otrzymali nowe życie w Duchu przez chrzest, aby według Ducha postępowali

(w. 16. 25). To On kieruje krokami człowieka, jest światłem i mocą na drodze życia.

Skoro tak - rodzi się pytanie - po co taka szczególna zachęta jak ta Pawłowa? Przecież człowiek „kocha, aby kochać”! Tyle, że temu pragnieniu, które Bóg umieścił w sercu człowieka, przeciwstawia się siła, którą Paweł nazywa biblijnie „ciałem”. To określenie wskazuje na słabość, niewystarczalność stworzenia, jego wrodzoną inklinację do czynienia zła. Krótko mówiąc: człowiek dąży do zaspokojenia własnego egoizmu, którego jest niewolnikiem (w. 16-17). I od tej tyranii uwalnia nie kto inny, ale właśnie Duch Święty, jednak nie czyni tego bez wyraźnej współpracy ze strony człowieka (w. 18).

                Paweł, co prawda delikatnie, ale bardzo stanowczo wyjaśnia Galatom zachowanie człowieka powodowane wyborami księcia ciała lub będące skutkiem działania Ducha Świętego. Wszystko to, co pochodzi   z ciała i zamyka dostęp do królestwa Bożego (w. 19-21) nazywa „uczynkami”, natomiast to, co jest wynikiem działania Ducha Świętego (w. 22-23), nazywa „owocem”. W ten sposób wyraźnie stwierdza, że ciało jest jałowe  i prowadzi do zatracenia człowieka. Natomiast Duch Święty, dzięki różnego rodzaju cnotom, przynosi owoc świętości, który dojrzewa w człowieku, scalając go wewnętrznie. Ten, kto w chrzcie zjednoczył się z paschalnym misterium Chrystusa, ten też ukrzyżował w Nim swoje ciało, aby żyć z Nim jak zmartwychwstały, będąc prowadzonym przez Jego Ducha (w. 24-25).

 

Przyjdź Duchu Święty!

Przyjdź w Twojej świeżej bryzie,

przyjdź i rozpal

w sercu Kościoła wiosenną miłość,

miłość pierwszej młodości,

pełną zachwytu i entuzjazmu,

miłość zdolną do pokonywania wszelkich przeszkód ludzkiego strachu,

gotową do przełamywania

wszystkich barier

krótkowzrocznej roztropności.

Obdarz Kościół

miłością do Boga i do ludzi,

zdolną do podniesienia żagli

i wypłynięcia na szerokie wody,

aby docierać do nieznanych brzegów, gdzie oczekuje się

na deszcze nowej pory.

 

Zstąp, Duchu Święty,

na Kościół,

a dotykając go świeżą bryzą,

uwolnij z jego serca powiew wolności.

Niech to da głos wszystkim narodom ziemi

i poprowadzi je

ku przyszłości prawdziwego pokoju i braterstwa.

 

G. Zevini – P. G. Cabra, Lectio divina na każdy dzień roku. Czas Wielkanocny,

Warszawa 2007, s. 590-591. 594