Lipcowa katecheza 1

Lipcowa katecheza 1

  Miesiąc lipiec jest szczególnie poświęcony  Krwi Chrystusa. Zapraszamy do...

Słowo Życia - lipiec 2020

Słowo Życia - lipiec 2020

Oto siewca wyszedł siać (Mt 13, 3) Jezus, siedząc w łodzi, opowiada zebranym przypowieść o...

s. Lidia Teresa Garbowska

s. Lidia Teresa Garbowska

W dniu 17 czerwca 2020 r. odeszła do Pana s. Lidia Teresa Garbowska  - Misjonarka...

Odpust ku czci Krwi Chrystusa

Odpust ku czci Krwi Chrystusa

  W związku ze zmieniającą się dynamicznie sytuacją (epidemia koronawirusa) informujemy,że...

List do MPJ! - czerwiec 2020

List do MPJ! - czerwiec 2020

Mój Drogi / moja Droga! Czerwiec – miesiąc uroczystości Bożego Ciała i Najświętszego Serca...

List do MPJ! - czerwiec 2020

List do MPJ! - czerwiec 2020

  Mój Drogi / moja Droga!   – Hurrra! Za chwilę wakacje! Całe dwa miesiące! –...

  • Lipcowa katecheza 1

    Lipcowa katecheza 1

  • Słowo Życia - lipiec 2020

    Słowo Życia - lipiec 2020

  • s. Lidia Teresa Garbowska

    s. Lidia Teresa Garbowska

  • Odpust ku czci Krwi Chrystusa

    Odpust ku czci Krwi Chrystusa

  • List do MPJ! - czerwiec 2020

    List do MPJ! - czerwiec 2020

  • List do MPJ! - czerwiec 2020

    List do MPJ! - czerwiec 2020

Myśl dnia - czerwiec

"Krzyczcie światu, że życie jest cudownym darem Bożym!" Bł. Jan Paweł II

Słowo Życia

Oto siewca wyszedł siać 

Jezus, siedząc w łodzi, opowiada zebranym przypowieść o siewcy (por. Mt 13, 1-23). Słyszeliśmy ją wiele razy, może jednak krótko przypomnijmy.

Czytaj więcej

Czytania

  • Czytania na czwartek, 9 lipca 2020

    Czwartek XIV tygodnia zwykłego

    (Oz 11,1.3-4.8c-9)

    Miłowałem Izraela, gdy jeszcze był dzieckiem, i syna swego wezwałem z Egiptu. A przecież Ja uczyłem chodzić Efraima, na swe ramiona ich brałem; oni zaś nie rozumieli, że troszczyłem się o nich. Pociągnąłem ich ludzkimi więzami,...

Przeczytaj rozważanie do dzisiejszej Ewangelii

 

 

Kalendarz

lipiec 2020
N P W Ś C Pt S
1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31

Słowo Życia - marzec 2020

studnia.jpg

Daj Mi pić! (J 4,7)

Proste znaki. Prośba o kubek wody może być początkiem przekroczenia tego, co wydawało się nieprzekraczalne między Żydami a Samarytanami. Jezus prosi kobietę o to, aby dała Mu wody, ponieważ tym się w tej chwili zajmowała. To, co robimy, czym się zajmujemy, jest dogodną sytuacją do nawiązania rozmowy z Jezusem. Podstawą do nawiązania rozmowy jest pragnienie. Z Jezusem możemy i powinniśmy spotkać się w naszych pragnieniach.


Jezus wskazuje, że kobieta, która miała pięciu mężów, na swój sposób była szczęśliwa. Potocznie, zaspokojenie wielu pragnień człowiek nazywa szczęściem. Odnajdujemy w Samarytance takie pragnienie, na które nie odpowiedział żaden z jej mężów. Na najgłębsze pragnienia człowieka nie może odpowiedzieć człowiek. W pragnieniach trzeba się rozwijać, przechodząc od niższych, doczesnych, do wyższych, które Bóg może i chce zaspokajać. On jest zarówno twórcą, jak i wykonawcą tych pragnień w nas.
Samarytanka mówi: Daj mi tej wody, abym już nie pragnęła. Szarpiemy się w życiu, z racji różnych oczekiwań, potrzeb, tęsknot. jakie kierujemy w stronę drugiego człowieka, a także do samych siebie. Doświadczamy nienasycenia. Wciąż przychodzimy do tej samej studni, która zaspokaja nasze pragnienia na jakiś czas, na chwilę. Dlaczego nie szukamy innej studni? Są przecież takie studnie, przy których spotkamy siedzącego Jezusa.
Jezus uznaje to, czego pragnęła kobieta. To, co przeżyła, było potrzebne, aby zapragnęła więcej, aby się rozwinęła do zrozumienia, że to, co osiągnęła, to za mało, by być szczęśliwą. Jak być szczęśliwym? Gdzie znajdować zaspokojenie wszystkich swoich pragnień? Co zrobić z tymi, które były i są niezaspokojone?
Jezus w przeszłości kobiety niczego nie gani. On porządkuje jej myślenie o życiu. Budzi tęsknotę za czymś więcej niż to, co widzialne. To chyba tak jest, że człowiek w jakiejś chwili swojego życia zatrzymuje się we wzrastaniu, sądząc, że to jest to, czego chciał. Poznanie Jezusa, uwierzenie Jemu, przekonanie się do tego, co mówi, życie tym, co jest Jego pragnieniem, to owa woda, która zaspokaja wszelkie pragnienia ludzkiego serca i ducha. Trzeba nam bodźca, byśmy chcieli pójść dalej w swoim myśleniu i swoich pragnieniach. Takim bodźcem może być spotkanie z człowiekiem. Owa kobieta powiedziała Samarytanom o Jezusie. Zapragnęli zobaczyć Tego, którego ona widziała i usłyszeć Tego, którego ona słuchała. Dobrze jest, gdy spotykamy człowieka, który zainteresuje nas pójściem dalej, w głąb, w wzwyż. Odważyć się pragnąć słów Jezusa, Jego Ciała, Jego obecności, Jego miłości i wolności, a nawet — zobaczenia Go.

 

Ks. Józef Pierzchalski SAC, Medytacje ze Świętym Janem, APOSTOLICUM, Ząbki 2009, s. 71-72