Słowo Życia - lipiec 2026
Wysławiam Cię Ojcze… że objawiłeś te rzeczy prostaczkom (Mt 11, 25) Na „ pierwszy rzut...
Słowo Życia - czerwiec 2026 r.
Pójdź za Mną (Mt 9,9) Zdanie z dziewiątego rozdziału Ewangelii według św. Mateusza skierowane...
List do MPJ! czerwiec/lipiec 2026r.
Mój Drogi/moja Droga! Wakacje! Zaraz będą wakacje! Już marzymy o nich, już trochę czujemy ich...
Słowo Życia - maj 2026
Ja zaś będę prosił Ojca… (J 14, 16) Czytając i rozważając Ewangelię z VI Niedzieli...
List do MPJ! - kwiecień 2026 - Twoje "chcę" przemienia świat
Mój Drogi / moja Droga!– O, jak mi się nie chce!... Jak bardzo mi się nie chce… Po prostu nie...
Słowo Życia - kwiecień 2026
A myśmy się spodziewali… (Łk 24, 21) Dobrze znamy uczucie rozczarowania, zawodu....
-
Słowo Życia - lipiec 2026
-
Słowo Życia - czerwiec 2026 r.
-
List do MPJ! czerwiec/lipiec 2026r.
-
Słowo Życia - maj 2026
-
List do MPJ! - kwiecień 2026 - Twoje "chcę" przemienia świat
-
Słowo Życia - kwiecień 2026
Nawigacja strony
Myśl dnia
Słowo Życia
Wysławiam Cię Ojcze… że objawiłeś te rzeczy prostaczkom.
Hebrajski anawim i grecki nepios, oznacza człowieka nieskomplikowanego, o szczerym sercu, świadomego swojej małości i grzeszności wobec Boga,...
SZKOŁA POKORY - 13 dzień - 6 grudnia
JEŻELI NIE UMIESZ PRZEBACZYĆ URAZY,
OKAZUJESZ WYRAŹNIE TWÓJ BRAK POKORY.
Kiedy odmawiamy "Ojcze nasz" mówimy: "odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom".
A gdyby rzeczywiście Bóg miał nam odpuszczać, przebaczać tyle, ile my naszym bliźnim?
Jak to jest z tym naszym przebaczaniem?
Może warto w tym adwencie, przy okazji "Szkoły Pokory" pojednać się z kimś, względem kogo wciąż żywimy jakąś urazę.
SZKOŁA POKORY - 12 dzień - 5 grudnia
KIEDY DOŚWIADCZASZ NIESPRAWIEDLIWOŚCI,
PAMIĘTAJ, ŻE Z PROCHU JESTEŚ STWORZYNY.
Trudno jest nam przyjąć doświadczenie niesprawiedliwości. Jezus swoim życiem daje przykład, jak kochać pomimo wszystko.
Dwunasta zasada "Szkoły pokory" uczy nas, że nikt nie jest do końca sprawiedliwy względem siebie i innych, oprócz Boga. Ta świadomość może pomóc nam spokojniej spojrzeć na różne nieprzyjemne doświadczenia codziennego życia.
SZKOŁA POKORY - 11 dzień - 4 grudnia
KTO Z POKORNEGO SERCA SAMEGO SIEBIE UNIŻA,
POTRAFI ODKRYĆ WARTOŚĆ DRWINY I OBRAZY.
Najbardziej pokornym jest sam Jezus - uniżył On samego siebie by dać nam zbawienie. Jako człowiek nigdy nie wywyższał się z powodu bycia Bogiem.
SZKOŁA POKORY - 10 dzień - 3 grudnia
ROZWAŻANIE WŁASNEJ NĘDZY I NICOŚCI
DAJE DUŻO CIERPLIWOŚCI W UPOKORZENIU.
Największą naszą słabość Bóg poprzez łaskę może przemienić w coś pięknego. Daj się Jemu poprowadzić pośród trudów upokorzeń.
Słowo Życia - grudzień 2023
Czuwajcie (Mk 13, 37)
Ewangelia, którą czytamy w pierwszą niedzielę Adwentu jest fragmentem mowy eschatologicznej wygłoszonej przez Jezusa na Górze Oliwnej na kilka dni przed swoją śmiercią. Bezpośrednio przed rozważaną przez nas perykopą Jezus stwierdza: O dniu owym lub godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie ani Syn, tylko Ojciec (Mk 13, 32). Chodzi tutaj o datę końca świata, powtórnego przyjścia Jezusa na świat. Stąd wypływa to trzykrotnie Jezusowe wezwanie: Czuwajcie!.
SZKOŁA POKORY - 9 dzień - 2 grudnia
UŚWIADOMIENIE SOBIE WŁASNEJ GŁUPOTY I NĘDZY
JEST LEKARSTWEM NA PYCHĘ I ZAROZUMIAŁOŚĆ.
Nie jesteśmy idealni. Ta prawda może nam pomóc spojrzeć z miłosierdziem na siebie i bliźnich.
Słabi ludzie umiłowani przez Wszechmocnego - czyż jest coś piękniejszego?
SZKOŁA POKORY - 8 dzień - 1 grudnia
KTO W POKOJU SERCA I POKORNIE PRZYJMUJE WZGARDĘ
ZDOBĘDZIE NIEWYOBRAŻALNĄ WIELKOŚĆ.
Czy bardziej cenię sobie opinię i wielkość w oczach ludzi czy to, co myśli o mnie Bóg?
Niezachwiana ufność - I Niedziela Adwentu
Iz 63, 16b–17;19b. 64, 2b-7. Izajasz to jeden z plejady wielkich przewodników Adwentu. Nie należy o tym zapominać, przystępując do medytacji nad pierwszym fragmentem Słowa Bożego na dziś. To nie znaczy, że jego księga cytowana jest albo czytana wzdłuż całego, adwentowego okresu. Nie, raczej w liturgii dobierane są trafne fragmenty Izajasza, tak, aby duchowo dynamizować czuwanie. Pierwszy z tekstów, to fenomenalny, wartki, porywający poemat, który łączy w sobie ton lamentacji, z tonem ufnej prośby.
Prorok przypomina w tym miejscu wrażliwą duszę, która zalewa się obficie łzami. Coś ją boli – ale poza dramatem cierpienia, nie przestaje ufać.
