Wiara jest odpowiedzią na Boże objawienie oraz tym, co sprawia wejście człowieka na drogę zbawienia.

Wiara nie może być sprowadzona jedynie do często pustych gestów - ubrana choinka, przyniesienie koszyczka z pokarmami w Wielką Sobotę. Ktoś bardzo obrazowo nazwał wiarę pierwszym szczeblem w drabinie do nieba, od której zależy jakość modlitwy, sakramenty.

Już w encyklice Deus caritas est, papież napisał, iż fundamentem wiary jest „spotkanie z wydarzeniem, z Osobą, która nadaje życiu nową perspektywę, a tym samym decydujące ukierunkowanie”.

Wiara jest wyborem, którego dokonujemy wielokrotnie. Nigdy nie jest tak, iż możemy powiedzieć, że posiadam wiarę w pełni, że nic mną nie zachwieje, że nie doświadczę już żadnej pokusy czy wątpliwości. Jedno jest pewne, że Bóg, który ukochał każdego człowieka będzie o niego walczył do końca. Często dopuszcza w naszym życiu porażkę, aby na tym co powalone, zbudować nowy ład i porządek, który będzie służył naszemu dobru -  życiu wiecznemu. „Wiara zaś jest poręką tych dóbr, których się spodziewamy, dowodem tych rzeczywistości, których nie widzimy”(Hbr 11,1).

Jeżeli chodzi o Objawienie, to inicjatywa zawsze należy do Boga, który szuka człowieka, który prowadzi o niego walkę. To Bóg pozwala się poznać, zawiera z człowiekiem przymierze, formuje i nadaje kształt swojemu ludowi.

 Im człowiek bardziej wolny od przywiązań, zniewoleń, grzechów, tym jego wiara staje się pewniejsza. A kiedy próba wiary stanie się prawdziwym trudem, warto skierować swe myśli, wzrok a może nawet i fizycznie przytulić krzyż, powtarzając słowa samego Chrystusa, z Jego ostatniej próby wiary, przed ostatecznym przyjęciem woli Boga - „Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mego”(Łk 23, 46).
 

Przejdź do CZYTELNI >>

STRONA GŁÓWNA >>