14.Upokorzenie jest bardzo ciężkie dla tego, kto nie chce pamiętać o swojej nicości.

7 grudnia

14. Upokorzenie jest bardzo ciężkie dla tego,
kto nie chce pamiętać o swojej nicości.

            Człowiek jest niezmiernie kruchym stworzeniem, dziś jest, jutro go nie ma… Jak trawa, która rankiem kwitnąca i zielona, wieczorem więdnie i usycha (Ps 90, 6). Św. Jan Chrzciciel, największy spośród zrodzonych z niewiasty (Mt 11, 11), w pokorze wyznał: „Potrzeba, by On wzrastał, a ja się umniejszał” (J 3, 30). To Jezus ma być wywyższony w moim życiu, to do Niego tęskni moja dusza i z Nim pragnę być teraz i na wieki. I On chce być ze mną, chce mnie bronić i pielęgnować, choć kim i czym jestem wobec wszechświata i wieczności? Pyłek na wietrze, który ma ambicje bycia centrum wszystkiego.