Italiano
List do MPJ! - styczeń 2019

List do MPJ! - styczeń 2019

Moja Droga!         Mały eksperyment: spójrz w lustro, kogo widzisz? Powiesz – dziwne...

Słowo Życia - styczeń 2019

Słowo Życia - styczeń 2019

„Tyś jest mój Syn umiłowany”  (Łk 3,22)         Chrzest jest zanurzeniem w Duchu Świętym. Jezus...

Z Jezusem w Nowy Rok

Z Jezusem w Nowy Rok

W cichą i Świętą Noc przyszedł na ziemię Bóg, tak mały, a jakże Wielki. Niech obfitość Jego...

Maryja - nowym początkiem

Maryja - nowym początkiem

I jeszcze raz z archiwum Misjonarek Krwi Chrystusa. Chcemy, korzystając z tekstu z 1983...

Słowo Życia - grudzień 2018

Słowo Życia - grudzień 2018

„Cóż mamy czynić?” (Łk 3,10) Ewangelia jest księgą, która ciągle zaskakuje; to zaskoczenie...

List do MPJ! - grudzień 2018

List do MPJ! - grudzień 2018

Mój Drogi/moja Droga! Chociaż przed nami Boże Narodzenie,  zaczyna się Adwent, ja chcę wrócić...

  • List do MPJ! - styczeń 2019

    List do MPJ! - styczeń 2019

  • Słowo Życia - styczeń 2019

    Słowo Życia - styczeń 2019

  • Z Jezusem w Nowy Rok

    Z Jezusem w Nowy Rok

  • Maryja - nowym początkiem

    Maryja - nowym początkiem

  • Słowo Życia - grudzień 2018

    Słowo Życia - grudzień 2018

  • List do MPJ! - grudzień 2018

    List do MPJ! - grudzień 2018

Myśl dnia

"Szczególną pomoc otrzymujemy wtedy, gdy każde zadanie spełniamy tak doskonale, jakbyśmy nic innego nie mieli do wykonania." Św. Kasper del Bufalo

Słowo Życia

„Tyś jest mój Syn umiłowany”  (Łk 3,22)

Chrzest jest zanurzeniem w Duchu Świętym. Jezus po ceremonii zanurzenia słyszy głos Ojca: „ Tyś jest mój Syn umiłowany”. Przyjęcie Chrztu jest przyjęciem Ducha Świętego, przyzwoleniem, by On był naszym przewodnikiem, naszą drogą. Chrzest jest przyjęciem miłości Ojca. Jego miłość staje się drogą, która idziemy do domu Ojca.….

Czytaj więcej

Czytania

  • Czytania na poniedziałek, 21 stycznia 2019

    Poniedziałek - wspomnienie obowiązkowe św. Agnieszki, dziewicy i męczennicy

    (Hbr 5, 1-10)

    Każdy arcykapłan, spomiędzy ludzi brany, dla ludzi jest ustanawiany w sprawach odnoszących się do Boga, aby składał dary i ofiary za grzechy. Może on współczuć tym, którzy nie wiedzą i...

Przeczytaj rozważanie do dzisiejszej Ewangelii

 

 

Kalendarz

styczeń 2019
N P W Ś C Pt S
1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31

Powołanie pierwszych Uczniów

lodz_ łódź

 10 lutego podczas modlitwy Anioł Pański Ojciec Święty Benedykt XVI mówił o powołaniu pierwszych uczniów. 

 Przemówienie skłania do refleksji nad istotą i głębią powołania.

Zapraszamy do lektury!

 

  Drodzy bracia i siostry!

 W dzisiejszej liturgii, Ewangelia według św. Łukasza, przedstawia nam opowiadanie o powołaniu pierwszych uczniów, w wersji oryginalnej w porównaniu z innymi synoptykami, z Markiem i Mateuszem (por. Mk 1,16-20; Mt 4,18-22). Powołanie bowiem, poprzedza nauczanie Jezusa skierowane do tłumu, oraz cudowny połów, który dokonał się z woli Pana (Łk 5,1-6). Gdy tłum gromadził się na brzegu jeziora Genezaret, aby słuchać Jezusa, On zobaczył zniechęconego Szymona – nie ułowił bowiem nic tej nocy.

 

 

 

Najpierw prosi go, aby mógł wejść do jego łodzi i z niej nauczać zebranych, z niewielkiej odległości od brzegu; a następnie, po skończonym nauczaniu, każe mu wypłynąć na głębię wraz jego towarzyszami i zarzucić sieci (w. 5).

 Szymon jest posłuszny, i okazuje się, że złowili niesamowitą ilość ryb. W ten sposób, Ewangelista pokazuje, w jaki sposób pierwsi uczniowie poszli za Jezusem ufając Mu, opierając się na Jego słowie, któremu towarzyszą także cudowne znaki.

 Zauważamy, że Szymon przed tym znakiem zwracając się do Jezusa nazywa Go „Mistrzem” (w. 5), ale potem nazywa Go „Panem” (w.7). Taka jest pedagogia powołania: Bóg patrzy nie tyle na zalety wybranych, co raczej na ich wiarę, tak jak to było z wiarą Szymona:  „na Twoje słowo zarzucę sieci” ( w. 5).

 Obraz  połowu ryb jest obrazem misji Kościoła. Tak to komentuje św. Augustyn: “Dwa razy uczniowie rozpoczęli połów na polecenie Pana: pierwszy raz przed Męką, drugi raz po Zmartwychwstaniu. W tych dwóch połowach zobrazowany jest cały Kościół:  Kościół taki, jaki jest teraz i taki, jaki będzie po zmartwychwstaniu umarłych. Teraz gromadzi niezliczoną ilość ludzi, obejmując dobrych i złych, a po zmartwychwstaniu obejmie tylko dobrych” (Kazanie 248,1).

 

Doświadczenie Piotra, oczywiście wyjątkowe, reprezentuje powołanie każdego apostoła Ewangelii, który nigdy nie powinien się zniechęcać w głoszeniu Chrystusa wszystkim ludziom, aż po krańce świata.

Jednakże dzisiejszy tekst każe nam zastanowić się nad powołaniem do kapłaństwa i do życia konsekrowanego. Jest ono Bożym dziełem.

Człowiek nie jest autorem własnego powołania, lecz jest ono odpowiedzią na Bożą propozycję; i ludzka słabość nie powinna nas napawać strachem, kiedy Bóg powołuje. Trzeba zaufać Jego mocy, która działa właśnie w naszym ubóstwie; trzeba zawsze bardziej ufać w przemieniającą i odnawiającą moc Jego miłosierdzia.

maryja_z_dzieciatkiem.JPG

 

Drodzy bracia i siostry, 

to Słowo Boże niechaj również w nas i w naszych wspólnotach chrześcijańskich ożywi odwagę, ufność i zapał w głoszeniu Ewangelii i w świadczeniu o niej. Niechaj niepowodzenia i trudności nie odbierają nam odwagi: do nas należy zarzucanie sieci z wiarą, a Pan czyni resztę.

 

Ufajmy również w pośrednictwo Dziewicy Maryi, Królowej Apostołów. Na Boże wezwanie, zdając sobie dobrze sprawę z własnej małości, odpowiedziała Ona z zupełnym zaufaniem: „Oto jestem”. Z Jej macierzyńską pomocą odnówmy naszą gotowość do pójścia za Jezusem, Mistrzem i Panem.