Italiano

Myśl dnia

"Szczególną pomoc otrzymujemy wtedy, gdy każde zadanie spełniamy tak doskonale, jakbyśmy nic innego nie mieli do wykonania." Św. Kasper del Bufalo

Słowo Życia

Jeżeli nie będziecie jedli Ciała Syna Człowieczego ani pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia  w sobie. (J 6, 53)

 

Troska o życie i zdrowie jest bardzo mocno wpisana w codzienność człowieka. Składając sobie wzajemnie życzenia przy różnych okazjach, obok wszelkiej pomyślności, życzymy, aby towarzyszyło nam dobre zdrowie. Mamy w sobie także instynkt samozachowawczy, który pomaga nam szukać sposobów ocalenia naszego istnienia w sytuacjach, które mogą zagrażać naszemu życiu. 

Czytaj więcej...

Czytania

  • Czytania na wtorek, 21 sierpnia 2018

    Wtorek XX tygodnia okresu zwykłego - wspomnienie obowiązkowe świętego Piusa X, papieża

    (Ez 28, 1-10)
    Pan skierował do mnie te słowa: "Synu człowieczy, powiedz władcy Tyru: Tak mówi Pan Bóg: Ponieważ serce twoje stało się wyniosłe, powiedziałeś: Ja jestem Bogiem, ja...

Przeczytaj rozważanie do dzisiejszej Ewangelii

 

 

Kalendarz

sierpień 2018
N P W Ś C Pt S
1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31

5.Doświadczysz dużo pociechy wewnętrznej, jeżeli wielkodusznie przyjmiesz upokorzenia.

Czytaj więcej...

 

28 listopada

5. Doświadczysz dużo pociechy wewnętrznej,
jeżeli wielkodusznie przyjmiesz upokorzenia.

            Cieszyć się z upokorzenia? Przyjąć je wielkodusznie? Ktoś ośmiesza mnie przed innymi, pokazuje moją słabość, a ja mam za to jeszcze dziękować? Takie rzeczy nie mieszczą się w kanonie możliwych dzisiaj zachowań. A jak Jezus reagował na upokorzenia? Jego ukoronowaniu cierniem towarzyszyły drwiny i szyderstwa żołnierzy (Mk 15, 16-20), drwili z Niego członkowie Wysokiej Rady i bili Go ich słudzy (Mk 14, 65). I nie tyle samo upokorzenie może mnie ucieszyć, ile zjednoczenie z upokorzonym Zbawicielem przemieni wszystko.

 

4.Pozwól, aby pokora była twoją stałą towarzyszką, a będziesz szczęśliwy.

Czytaj więcej...

 

27 listopada

4. Pozwól, aby pokora była twoją stałą towarzyszką,
a będziesz szczęśliwy.

    Pokora to prawda, a Prawda to Chrystus (J 14, 6). Jeśli będę Go prosić, On pomoże mi widzieć Bożą prawdę – o mnie, o Nim, o innych. Ja jestem małym dzieckiem wszechmogącego Ojca, On troszczy się o mnie i zabezpiecza wszystko, co jest mi potrzebne na drodze świętości. Zawsze mogę na Niego liczyć. I nie muszę, jak dzisiaj krzyczą reklamy, wszystko mieć, umieć i ze wszystkim być krok przed innymi. Jestem dzieckiem Bożym, a Jezus powiedział: „Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, do takich bowiem należy Królestwo Boże” (Mk 10, 14).

 

3. Razem z pokorą zdobędziesz wszystkie inne cnoty.

Czytaj więcej...

 

26 listopada

3. Razem z pokorą zdobędziesz wszystkie inne cnoty.

            Jeśli staję w prawdzie, wiem, że sam z siebie jestem niczym, ale w oczach Bożych jestem skarbem – On umiłował mnie miłością odwieczną i bezgraniczną, Syn Boży przelał za mnie swoją Krew. Ta Krew uwalnia, oczyszcza, uzdrawia, uświęca, chroni i ratuje, każdego i zawsze. Z jednym zastrzeżeniem – Bóg pokornie czeka, aż Go o to poproszę i pozwolę Mu działać w moim życiu. Aby jednak wołać z głębi swojej biedy o ratunek, muszę tę biedę swoją zobaczyć i uznać, przyjść i prosić, a Boże miłosierdzie nie zna granic.

 

2. Bez pokory wszystko jest próżnością i urojeniem.

Czytaj więcej...

 

 25 listopada

2. Bez pokory wszystko jest próżnością i urojeniem.

            Recepta na szczęśliwe życie? – pokora, bo Pan „pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje” (1P 5, 5). Przecież bez Niego tak naprawdę nie jestem w stanie uczynić nic (J 15, 5) – od jednego kroku do zarządzania wielkimi zasobami. Mogę – dzięki Panu Bogu – wiele umieć i działać, pomagać, czynić rzeczy dobre i wielkie, jeśli jednak Pan cofnie swą łaskę, pozostanę bezradny i zdany na innych we wszystkim (choć to może okazać się największą łaską…). Nadmuchany balon wygląda ładnie, wystarczy jednak szpilka, by okazała się prawda…

 

1.Droga pokory na tej ziemi – to wejście do Królestwa Bożego

Czytaj więcej...

 

24 listopada

1. Droga pokory na tej ziemi – to wejście do Królestwa Bożego

    Królestwo Boże to nie sprawa tego, co się je i pije, ale sprawiedliwość, pokój i radość w Duchu Świętym. A kto w taki sposób służy Chrystusowi, podoba się Bogu i ma uznanie u ludzi (Rz 14, 17-18). Pokora to prawda, a prawda to Chrystus (J 14, 6). Aby zatem wejść do Królestwa i osiągnąć je na wieki, trzeba żyć w prawdzie, to znaczy w Chrystusie. Prawda, przyjęta w pokorze, nie niszczy, lecz wyzwala (J 8, 31-32) i prowadzi do pełni. Do nieba.

 

"Jezus przychodzi zamieszkać tam, gdzie nikt nie chce przyjść ..."

Czytaj więcej...

 

   Grudniowe Fragmenty dla zachęty zaczerpnięte zostały z książki ks. W. Wermtera CPPS, Pokora. Chrześcijańska droga do zwycięstwa, Wydawnictwo POMOC 2001. Słowo „pokora” może odstraszać… Z drugiej strony – Jezus wyraźnie powiedział: Uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i POKORNY sercem (Mt 11, 29). Czyż pierwszym „ziemskim” aktem pokory Syna Bożego nie jest Jego wcielenie i narodzenie w grocie koło Betlejem? Adwent zatem wydaje się być doskonałym czasem na krytyczne spojrzenie na siebie – jak to ze mną jest, jak to jest z tą pokorą w moim rozumowaniu i życiu…, bo Bóg pysznym się sprzeciwia a pokornym łaskę daje (Jk 4, 6).

Czytaj więcej...

"Wchodząc po raz kolejny na ścieżki Szkoły Pokory..."

Czytaj więcej...

 

    Pokora jest szczególną cnotą – umiłowaną przez Jezusa i tych, którzy Go miłują, niepojętą i nie do przejścia dla tych, którzy żyją zgodnie z duchem świata.

    Myślę, że aby być pokornym, trzeba być odważnym. Trzeba wiele odwagi, by stanąć w prawdzie – wobec Boga, siebie i innych, bez upiększania czy ukrywania.

Czytaj więcej...

Jak doświadczać mocy Bożego Słowa?

Czytaj więcej...

 

 

   Fragmenty dla zachęty… aby być nie tylko słuchaczami oszukującymi samych siebie, ale wykonawcami dzieła i otrzymać błogosławieństwo (Jk 1, 22-25). Przedstawione doświadczenia życia Słowem Bożym pochodzą z książki ks. W. Wermtera Mocą Słowa Bożegowydanej przez nasze Wydawnictwo „Krew i Ogień” i w nim dostępne.

Czytaj więcej...

Rozważania różańcowe na październik

Czytaj więcej...

 

  

Rozważania różańcowe na październik

Zobacz poniżej>>

  

Czytaj więcej...

Pragniemy być razem z Maryją

Czytaj więcej...

 

 

    Zaczyna się październik, miesiąc tradycyjnie poświęcony różańcowi świętemu. W wielu kościołach, ale także domach, zbierają się miłośnicy tej modlitwy i ci, którzy może jeszcze jej nie ukochali, ale już doświadczyli jej mocy. Ponieważ jest to „modlitwa z mocą”. Niewątpliwie nie dla wszystkich jest ona łatwa, szczególnie na początku, jednak przez nią dokonują się prawdziwe cuda w życiu ludzi i całych rodzin. Jakże wiele zwycięstw na świecie dokonało się przez różaniec! Wspomnijmy choćby bitwy pod Lepanto, Chocimiem, Wiedniem, Cud nad Wisłą czy bezkrwawą rewolucję na Filipinach. Wielu rodziców modli się w Różach Różańcowych Rodziców za swoje dzieci.

Czytaj więcej...

"Posłuszni Twojemu głosowi z radością i odwagą przyjmą dar powołania..."

Czytaj więcej...
 
 
 

    Panie Jezu, Ty powiedziałeś: Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało (Mt 9, 37). Dziękujemy Ci za to, że pośród robotników w Twojej winnicy jesteśmy także my, Misjonarki Krwi Chrystusa, i każda z nas osobiście. Uwielbiamy Cię w Twoim zaufaniu, jakim nas obdarzyłeś i wciąż obdarzasz, w Twojej niezmierzonej miłości, której pozwalasz nam doświadczać. Opiekujesz się nami i we wszelkich przeciwnościach wyprowadzasz błogosławieństwo z tego, co trudne i bolesne.

Czytaj więcej...

Potrzeba, by On wzrastał, a ja się umniejszał... (J 3, 30)

Czytaj więcej...

 

 

       Przeżywaliśmy niedawno wspomnienie męczeństwa św. Jana Chrzciciela (Mt 14, 1-12). Wykonał swoje zadanie - rozpoznał i ukazał Baranka Bożego (J 1, 19-42), po czym został uwięziony, gdyż Potrzeba, by On wzrastał, a ja się umniejszał (J 3, 30). Czytany podczas Mszy fragment pokazywał zawziętość Herodiady i słabość Heroda, obie postawy doprowadziły do śmierci największego pośród narodzonych z niewiast (Mt 11, 7-14). Herodiada całym sercem nienawidziła Jana, jednak z powodu lęku Heroda nie była w stanie spowodować śmierci swojego wroga. Uwięzienie go też jej nie wystarczyło.

Czytaj więcej...